Hafız yorgun argın eve dönünce , karısı bir surat döktü ki , şaşırdı kaldı . "Hanım ne bu surat , sen böyle kızmazdın ?". deyince hanımı " Nasıl bu eve karı getirirsin ." deyince Hafız gülme kirizine yakalandı . Kendine zor hakim oldu . "Cancazım akıl ver bu Ay ışığından onu üzmeden nasıl kurtulurum . Onların olduğu yer yandı , onu bıraktım geldim ." Hanımı " Evli olduğunu bildiği halde nasıl senle evlenmek ister ."
"Onlar farklı bizden de ondan , yılan görürsen sakın dokunma yaralama emi. " Hafız Ay ışığının anlattığı hikayeleri düşündü .Onlar çok farklı yaşamları vardı , gündüz onlar için uyku zamanıydı ,gece onlarındı .Değişik bir dünyaları vardı . Neden onları gördüğünü de anlamadı .Acaba maraz dedikleri hastalığada yakalanıyor olmasındı , akıl sağlığı gitmeye başlamasın . Onu görünce bu evliliğin olamayacağını söyleyecekti , başka çaresi yok .
Ay Işı geşmedi , Hafız onu hayal yada bir rüya olduğuna kani getirip , olayları unuttu .Yıllar geçmiş dört çocuğu olmuş , hepside büyüyüp serpilmiş , evlenecek çağa gelmiş . En küçük kızı çok güzeldi
onu evden çıkartmıyor başına bir iş gelmesinden korkuyordu .
Küçük kızı bir gün , evde kimse olmadığı bir vakit , dışarı çıkmış ormana doğru gidip , bir daha geri gelememiş . Bir gün boyunca onu aradılar , en ufak bir ize rastlamadılar , ya vahşi bir hayvanın saldırısına uğramış yada kaçırılmış , belkide başına bir iş gelmişti.
Aklına Ay Işığı geldi , onlar bulabilirdi , ona ne demişti çok hızlı bir şekilde arayabilirdi . Ormana gelmiş , güneş batmak üzereydi , ateşi yaktı ve beklemeye başladı . Seslerle irkildi , dönüp baktığında Ay Işığı geliyordu , yanında küçük kızlarla , onlarda ona benziyordu ve çok güzellerdi .Ay Işığı hüzünlü bir sesle "Hayırdır Hafız sen buralara gelirmiydin ?"
"Sen gelmedin , bizi gözetlediğini de biliyorum , karıma söylediklerimi duyunca sende gelmedin . Biliyorsun biz , neyse bunlar senin kızların mı?" Ay Işığı başını salladı . "Senden bir ricada bulunmaya geldim , bana yardım edebilirmisiniz diye , dünden beri kızım kayıp , bulamıyorum , sizde bana yardım edebilirmisiniz ?"Ay Işığı ona baktı , bakışları ilk gün gibiydi . "Kızlarımla ararız diğer kardeşlerimizde yardım ederler . ""Sen eve git biz arayacağız , yarın akşama kadar bizi bekle , bir haber olursa , sana gelir söylerim ."
Ay Işığı gerçekten pırıl pırıldı Ay'ın altında , yanında ki kızları da sanki kopyasıydılar .. Kızlar annelerinin yanından hiç ayrılmadılar ağaçların arasında kaybolup gittiler ..
Hafız yatıp , sabah eve gitti . Karısına her şeyi anlattı . İlk defa anne kalbiyle kıskançlığı unutup . Yinede bütün gün aramaya devam ettiller . Gece olunca saatler geçince ,gecenin yarısında , dışarda bir ses geldi , koşarak çoktılar . Hafız yerde yatan Ay Işığının kızını gördü aldı . içeri götürdü . Hafız onu insan gibi görürken karısı , yılan olarak görüyordu . Kız Hafızın kulağuna bir şeyler söyledi . Karısı yılanın tısladığını gördüğünü, Hafız anladı hemen içeriden karısına süt getirmesini ve et yemeğindeki kemikleri getirmesini söyledi . Onları kıza yedirip içirdi . "Annemle her yeri aradık ve kızını bulduk ama ,saldırıya uğradık , İki tane harami kılıklı adam kızını kaçırdı , yeride şurası , adamlar buraya gelip , diğer kızlarını da kaçıracaklar , kızına bir şey yapmadılar satacaklar . Ben gelirken köylülerden biri taş attı , yılan gördüğü için , ona bir şey yapmadım . Beni siz götürün ne olur .Hafız kızı evine götürdü , Ay ışığı kızına olana üzüldü bir an asabileşir gibi olunca kızı onu sakinleştirdi . Hafız bir kaç adamla o adamları yakalayıp jandarma teslim ettiler . Kızına dokunmadıkları için o kadar seviniyordu ki , ..
Kızını eve götürürken kız etrafta gezen yılanları gösterince , babası onların ne olduğunu anlatınca ,"baba bana yardım ettiler biliyormusun "çok korktuğu için o an olanları kavrayamadığını anlattı .
Kızını eve götürürken Ay Işığından hariç birileride onları takip ediyordu . Ay Işığı bunu anlayınca durdu ve bekledi , kendi eşiydi . Kıskanmış ve ne olduğunu anlamak için onları izlemişti .Bu arada küçük kıza bakıp duruyordu . Ay Işığı sinirlendi , "neden ona bakıp duruyorsun " "Ay Işı farkında değilmisin, kıza iiyi bak kime benziyor , 
Hafız gurbete gittiğinde bir çok cin hikayesi dinlemiş Ay ışığı da kendi hakkın da hikayeler anlatmaya başlamıştı ve işinin gittikçe zorlandığını anlamaya başlamıştı .Cinler insanlardan önce burada yaşıyordu . Ay Işığı yaşını ona söylememişti
. Hanımı onun sık sık ahıra gitmesinden şüphelenmiş peşi sıra arkasından , gitmiş kocasının yerdeki yılanla konuştuğunu görünce , kocasının çarpıldığını anlamış, ne yapacağın bilememiş .
O gün bu gün dertlenmiş . Bir gün hafız cin kızını alıp ormana gitmiş . Birde ne görsünler ormanda yangın çıkmış orman diye bir şey
, kalmamış . Ay ışığı evini çok zor bulmuş , oradaki her kes onu merakla beklemiş , hafız onu bırakıp geri dönmüş . Karısı ondaki halleri ona söyleyince , oda her şeyi anlatmış , karısı önce şaşırmışsa da , aklı gönlünden önce çalışan bir hanım olduğu için , tedbiri almalarının gerekliliğini anlamış . Babası onun iyi bir hocaydı ve bu hikayelerle büyümüştü . Ne hikmetse büyük şehirlerde böyle şeyler olmazken böyle tenha yerlerde olması olağan bir şeydi .
. BÖLÜM_6_
